Σύνδρομο Πυελικής Συμφόρησης

Ο πόνος στην πύελο είναι κάτι εξαιρετικά συχνό στις γυναίκες. Σχεδόν οι μισές γυναίκες θα εμφανίσουν πόνο στην πύελο κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Σε κάποιες απο αυτές, ο πόνος θα είναι χρόνιος, δηλαδή διάρκειας μεγαλύτερης των έξι μηνών. Αυτό απο μόνο του είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό ενώ ταυτόχρονα ο γυναικολόγος τους δεν μπορεί να βρει παθολογία στην οποία να αποδώσει τον πόνο.

Υπάρχει ένα σύνδρομο που εμφανίζεται μετά από την εγκυμοσύνη και μπορεί να σχετίζεται με τον πόνο. Ονομάζεται σύνδρομο πυελικής συμφόρησης και χαρακτηρίζεται απο την παρουσία διατεταμένων φλεβών, δηλαδή κιρσών, στην πύελο. Οι κιρσοί αυτοί μπορεί να σχηματιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης λόγω διάτασης και ανεπάρκειας της ωοθηκικής φλέβας.

Η ανεπάρκεια της ωοθηκικής φλέβας δεν είναι σπάνια. Αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της κύησης για πολλούς λόγους. Ο όγκος του αίματος που κυκλοφορεί στις φλέβες κατά τη διάρκεια της κύησης είναι αυξημένος κατά 60%. Επιπρόσθετα, ο οργανισμός της εγκύου κατακλύζεται απο οιστρογόνα, τα οποία δρουν και στο τοίχωμα των φλεβών και το αδυνατίζουν. Τέλος, η κυοφορούσα μήτρα παίζει και αυτή το ρόλο της, τόσο λόγω του όγκου της όσο και λόγω της σημαντικής αύξησης της κυκλοφορίας του αίματος σε αυτή, η οποία διοχετεύεται προς την καρδιά μέσω της ωοθηκικής φλέβας.

Η έγκυος είναι πιθανό να αντιληφθεί όλες αυτές τις αλλαγές από την εμφάνιση κιρσών στο αιδοίο της, οι οποίοι μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικοί. Όταν μάλιστα προϋπήρχαν και κιρσοί στα κάτω άκρα, αυτοί επιδεινώνονται σημαντικά. Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα που εκτός ότι προκαλεί βάρος, πόνο και αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης, προσθέτει ιδιαίτερο άγχος στην ήδη φορτισμένη συναισθηματικά έγκυο γυναίκα.

Μετά τον τοκετό, οι διατεταμένες ωοθηκικές φλέβες, οι κιρσοί στην πύελο και οι κιρσοί του αιδοίου συνήθως υποστρέφουν και όλα επιστρέφουν στην κατάσταση πριν την εγκυμοσύνη. Όχι πάντα όμως. Οι γυναίκες στις οποίες οι ωοθηκικές φλέβες παραμένουν διατεταμένες αναπτύσσεται σταδιακά το σύνδρομο πυελικής συμφόρησης.

 

Το σύνδρομο πυελικής συμφόρησης συνδέεται λοιπόν στενά με την εγκυμοσύνη. Πάντα εμφανίζεται μετά απο εγκυμοσύνη και είναι εξαιρετικά σπάνιο σε νεαρές γυναίκες και σε γυναίκες που δεν έχουν τεκνοποιήσει. Όσο πιο μεγάλος ο αριθμός των κυήσεων στη διάρκεια της ζωής της γυναίκας, τόσο πιο μεγάλη η πιθανότητα να το εμφανίσει.

Το σύνδρομο πυελικής συμφόρησης μπορεί να συνοδεύεται απο πόνο στην πύελο. Το πυελικό άλγος είναι γεγονός ότι είναι πολύ γενικό σύμπτωμα και μπορεί να προκαλείται από πολλές καταστάσεις, συνήθως γυναικολογικής φύσεως. Τα χαρακτηριστικά που δείχνουν προς φλεβική προέλευση του πόνου είναι η επιδείνωσή του κατά την ορθοστασία. Επιπρόσθετα, ο πόνος είναι πιο έντονος κατά την έναρξη της περιόδου. Συχνά οι γυναίκες αναφέρουν πόνο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ή αμέσως μετά από αυτή.

Οι κιρσοί στο αιδοίο είναι ένα ακόμη πολύ σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να υποψιάσει για την πιθανότητα η ασθενής να πάσχει απο σύνδρομο πυελικής συμφόρησης. Συχνά, οι κιρσοί του αιδοίου τροφοδοτούν κιρσούς στο κάτω άκρο. Οι κιρσοί σε αυτή την περίπτωση ξεκινούν απο το περίνεο, πορεύονται στην έσω επιφάνεια του μηρού και σε κάποιο σημείο καταλήγουν στην μείζονα σαφηνή, προκαλώντας της ανεπάρκεια. Η συνέχεια είναι λίγο ή πολύ γνωστή, καθώς η ανεπαρκούσα μείζον σαφηνής τροφοδοτεί κιρσούς στην γαστροκνημία. Αυτό το μοτίβο σε όσους έχουν εμπειρία στην θεραπεία της φλεβικής ανεπάρκειας είναι αρκετά οικείο. Οι ασθενείς με κιρσούς στο αιδοίο και κιρσούς στα κάτω άκρα μπορεί να μην εμφανίζουν πόνο στην πύελο αλλά να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή λόγω των κιρσών. Οι κιρσοί στο αιδοίο αποτελούν συχνή αιτία για υποτροπή μετά απο θεραπεία του άκρου για τους κιρσούς, καθώς αν δεν έχει γίνει αντιληπτή κατά τo χειρουργείο η παρουσία των κιρσών που τροφοδοτούν την μείζονα και δεν θεραπευτούν, η «πηγή» που επιστρέφει αίμα στο πόδι θα παραμείνει και θα οδηγήσει στη δημιουργία νέων κιρσών σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Για τη διάγνωση του συνδρόμου θα πρέπει να υπάρχει υψηλή υποψία. Η τυπική γυναίκα με το σύνδρομο είναι αυτή που έχει πόνους στην πύελο για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών και έχει επισκεφτεί αρκετές φορές τον γυναικολόγο της, χωρίς όμως να έχει διαπιστωθεί παθολογία κατά την γυναικολογική εξέταση. Αυτές οι γυναίκες θα πρέπει να υποβάλλονται σε διακολπικό υπερηχογράφημα, το οποίο μπορεί να αναδείξει τις διατεταμένες φλέβες στην πύελο και ιδιαίτερα στον στρογγύλο σύνδεσμο της μήτρας. Το διακολπικό υπερηχογράφημα θα πρέπει να συμπληρώνεται από διακοιλιακό υπερηχογράφημα το οποίο θα δείξει την διάταση της ωοθηκικής φλέβας και κυρίως την παλινδρόμηση του αίματος σε αυτή.

Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις που μπορεί να φανούν χρήσιμες στη διάγνωση είναι η μαγνητική τομογραφία και η μαγνητική φλεβογραφία, δηλαδή μια μαγνητική τομογραφία με ταυτόχρονη έκχυση σκιαγραφικού για την σκιαγράφηση των φλεβών της πυέλου.

Η διενέργεια φλεβογραφίας είναι σημαντική. Αυτή είναι επεμβατική τεχνική και περιλαμβάνει εκλεκτικό καθετηριασμό της ωοθηκικής φλέβας μετά από πρόσβαση από την μηριαία φλέβα και έκχυση σκιαγραφικού. Το σημαντικό στην φλεβογραφία είναι ότι μπορεί να επιτρέψει ταυτόχρονα την εφαρμογή ενδοαγγειακής θεραπείας της ωοθηκικής φλέβας.

Η θεραπεία καθορίζεται από το αν προεξάρχουν τα συμπτώματα απο την πύελο ή αν η ασθενής δεν έχει καθόλου συμπτώματα απο την πύελο αλλά έχει κιρσούς στο αιδοίο και κιρσούς στα κάτω άκρα.

Εφόσον υπάρχουν συμπτώματα απο την πύελο, η θεραπεία κατευθύνεται προς την θεραπεία της ανεπάρκειας της ωοθηκικής φλέβας. Αυτή μπορεί να είναι χειρουργική, μπορεί όμως και να είναι ελάχιστα επεμβατική, ενδοαγγειακή. Στην ενδοαγγειακή θεραπεία της ωοθηκικής φλέβας γίνεται εμβολισμός της φλέβας, έτσι ώστε να κλείσει και να μην επιστρέφει αίμα προς την πύελο. Αυτό είναι αρκετό για τη δραματική βελτίωση των συμπτωμάτων. Εξίσου σημαντικό είναι ότι δεν επηρεάζει την γονιμότητα των ασθενών.

Σημαντικό ποσοστό των γυναικών με σύνδρομο πυελικής συμφόρησης δεν αναφέρουν πόνο στην πύελο. Αντιθέτως, αυτό που είναι σημαντικό γι’ αυτές είναι η παρουσία κιρσών στο αιδοίο και στα κάτω άκρα. Σε αυτές τις γυναίκες δεν είναι απαραίτητη η θεραπεία των ωοθηκικών φλεβών. Αυτό που χρειάζονται είναι η θεραπεία των κιρσών του αιδοίου, έτσι ώστε να εξαλειφθεί η «πηγή» μέσω της οποίας αίμα παλινδρομεί προς τα πόδια και εν συνεχεία θεραπεία των κιρσών στα κάτω άκρα.

Η θεραπεία των κιρσών του αιδοίου επιτυγχάνεται με την έκχυση σκληρυντικού αφρού. Η έκχυση γίνεται μετά από παρακέντηση των κιρσών του αιδοίου με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Η σκληρυντική ουσία που χρησιμοποιείται είναι η πολιδοκανόλη (Aethoxysclerol), συνήθως σε συγκέντρωση των 2%, η οποία είναι γνωστή για την αποτελεσματικότητά της και την έλλειψη επιπλοκών. Η θεραπεία ολοκληρώνεται με την αντιμετώπιση των κιρσών των κάτω άκρων. Η μείζον σαφηνής θεραπεύεται με ενδοαυλικό laser και οι κιρσοί αφαιρούνται μέσω μικρο-φλεβεκτομών ή σκληρυντικό αφρό.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι υγιή και όμορφα πόδια σε γυναίκες που συνήθως έχουν ταλαιπωρηθεί από ανεπιτυχείς προσπάθειες θεραπείας στα πόδια.

DSC 0305 Treatment-Image-OVE-sm-e1426006731550-293x300

contactBTN

Ρωτήστε μας!

Που θα μας βρείτε

Αθήνα

  • Δ. Καρνεάδου 41, Αθήνα
  • Τ. 213-0035757

map

Χαλάνδρι

  • Δ. Λ. Πεντέλης 22, Χαλάνδρι
  • Τ. 213-0035757

map